emile indridason

Emile houdt niet van ‘gratis’

Ik heb dezer dagen een tientje overgemaakt naar Wikipedia. Dat doe ik met enige regelmaat. Misschien is dit niet veel, maar als iedere gebruiker van deze digitale encyclopedie dit eens per jaar doet, zal Wiki nooit in financiële problemen geraken of met advertenties moeten werken.

Ik gebruik Wikipedia extreem veel. Misschien is het medium niet altijd even betrouwbaar, maar dat neem ik voor lief. Zo zijn de gegevens over mij bijzonder verouderd.

In mijn werkkamer staat een boekenkast met een glazen kast in het midden. Daar staat de 20-delige zevende editie van de Winkler Prins in die ik al jaren niet meer gebruik. Maar weggooien is ook zowat en dan heb ik anderhalve lege plank.

Ik erger me, dat heel veel mensen niets bijdragen aan media waar ze wel veelvuldig gebruik van maken.  Ik speel al jaren wordfeud en ik heb ooit eenmalig een paar euro overgemaakt zodat ik van reclame werd verlost en andere voordelen kreeg. Maar heel wat tegenstanders doen dat kennelijk niet en dat vind ik onbegrijpelijk.

Mijn vrouw speelt Hay Day op haar laptop. Dan ben je een online boer. Je kunt daar ook voordelen voor een luttel bedrag kopen, maar dat doet mijn vrouw zelden waardoor ze in haar groep op achterstand wordt gezet.  En Hay Day niets aan haar verdient.

Ik betaal graag voor muziek en films en ik heb natuurlijk Netflix en Spotify. Als ik dit schrijf luister ik via Spotify naar All Along the Watchtower. De muziek staat nogal hard. Mijn vrouw begrijpt niet hoe ik dan rustig kan typen. Ze vindt me sowieso nogal weird.

Netflix en Spotify zijn spotgoedkope media, want ik ben nog van de generatie die in 1970 bijna 20 euro moest neerleggen voor een langspeelplaat.  Voor die twee joetjes moest ik op de zaterdag een stuk of vijf auto’s wassen. Spotify is in relatieve en absolute zin stukken goedkoper dan de langspeelplaten van weleer.

Ik lees het liefst een boek op de ouderwetse wijze, maar op vakantie heb ik een e-reader en ook buiten lees ik op dit scherm. Ik begrijp niet dat heel veel mensen honderden boeken gratis downloaden. Schrijvers werken niet voor de kat zijn …

Ik heb zojuist op de tonen van de fantastische zanger Jim Croce (I got a name) Blauwzuur van mijn favoriete IJslandse schrijver Arnaldur Indridason als E-book besteld. Voor slechts €7,99 en ik kan direct lezen. Als gedrukt boek kost-ie €19,99.

Maar ik besef nu ook dat de circa tien gedrukte boeken die ik van deze schrijver heb niet meer worden aangevuld. Dat is toch even slikken voor deze analoge man.

0
0